choice

چویس مهم‌ترین عامل جذابیت بازی ها!

در این مقاله سعی می‌کنیم به معرفی چویس بپردازیم و سپس نقش آن را در بازی ها و البته گیمیفیکیشن مشخص کنیم. برای درک بهتر این قضیه نیازمند این هستیم که اندکی به مقدماتی راجع به چویس بپردازیم که در آن مسائل اخلاقی هم مطرح است.

مساله گروگانگیر و یک چویس اخلاقی

مساله گروگانگیر یکی از مسائل مهمی است که بشر به آن پرداخته است و دیدگاه های مختلف اختلاقی به آن پاسخ های متفاوتی داده اند. سوال بسیار مشخص است اگر یک فرد دیوانه تعدادی انسان را گروگان بگیرد و به آن ها بگوید که یا یک نفر را انتخاب کنید تا من وی را بکشم و یا همه شما را می‌کشم از لحاظ اخلاقی باید چه عملی انجام شود؟

مکاتب اخلاقی پاسخ های متفاوتی به این سوال داده اند بعضی می‌گویند که ما حق نداریم جان انسانی را بگیریم. بعضی ها به قرعه کشی اعتقاد دارند و بعضی ها می‌گویند که ضعیف ترین انسان باید انتخاب شود. نکته مهم این است که هیچ راه حلی که کسی در این بین آسیب نبیند وجود ندارد و هر راه حل یک تعارض دارد!

اما چویس چیست؟

چویس به معنای یک انتخاب با تعارض است در این نوع انتخاب شما چند گزینه دارید که هرکدام با دیگری به نوعی تعارض دارد. و همین موضوع باعث می‌شود که انتخاب سخت باشد. برای درک بهتر باید به یک بازی قدیمی مراجعه کنیم و آن هم بازی سوپر ماریو است! در این بازی ما یک هدف بلند مدت داریم که نجات ملکه است و یک هدف کوتاه مدت که زنده ماندن است. پس باید به نوعی تعارض ایجاد کنیم.

قارچ های قدرت! نشان دهنده تعارض!

در بازی سوپرماریو شما می‌پرید و یک قارچ به وجود می‌آید قارچی که به سمت راست می‌رود یعنی کاری می‌کند که هدف کوتاه مدت شما یعنی زنده ماندن به خطر بیفتد اما با خوردن این قارچ شما برای مدتی شکست ناپذیر می‌شوید و جان اضافه می‌گیرید که همراستا با هدف بلندمدت شماست! و این یعنی یک تعارض!

تمامی جذابیت بازی سوپرماریو به داشتن این چویس است. چیزی که حتی خود بازیکنان متوجه آن نمی‌شوند. یک چویس دیگر که در بازی ها اتفاق می‌افتد تعارض گیم پلی با ترجیحات بازیکنان است! یعنی برای مثال در یک بازی به سبک تیراندازی اول شخص که شما یک تفنگ دارید که بقیه را با آن می‌کشید شما شاید علاقه داشته باشید که به سرعت همه دشمنان را بکشید! اما این کار باعث می‌شود که آسیب پذیری شما بالا رفته و به راحتی بمیرید!

وقتی به تمامی بازی ها نگاه می‌کنید متوجه این موضوع می‌شوید که شما به نوعی چویس دارید و بازی ها با چویس زنده هستند به همین دلیل هم خیلی ها بازی هایی مثل دبرنا یا مار و پله را بازی حساب نمی‌کنند زیرا شما عملا هیچ چویس یا انتخاب با تعارضی ندارید که انجام دهید!

بازی ویچر و یک چویس رومانتیک

یکی از بازی هایی که از مفهوم چویس به خوبی استفاده کرده است بازی ویچر است در این بازی که به نوعی داستان تعاملی دارد شما با دو دختر آشنا می‌شوید که با هردوی این افراد گذشته و خاطرات زیادی دارید یکی از این دخترها انسانی آزاد و بی مسئولیت است که یک عشق آتشین به شما هدیه می‌دهد و دیگری یک دختر مهربان که به طبیعت و انسان ها اهمیت می‌دهد.

شما به عنوان بازیکن باید این چویس را داشته باشید که با کدام دختر بمانید و این یک انتخاب بسیار سخت است! یک دختر نماینده چیزی که فعلا هستید می‌باشد و دیگری به نوعی نماینده چیزی که می‌خواهید بشوید! به همین دلیل این انتخاب بسیار سخت خواهد بود!

چویس در دنیای واقعی

به ویدیوی زیر دقت کنید در این ویدیو که مربوط به فیلم بت من است مردم در دو کشتی هستند و در هر کشتی یک بمب وجود دارد. و کلید انفجار بمب به مردم داده می‌شود اگر تا راس ساعت خاصی مردم دکمه را نزنند هر دو کشتی منفجر می‌شود! و اگر آن ها دکمه انفجار را بزنند کشتی دیگر منفجر می‌شود و بمب کشتی آن ها از کار می‌افتد!

در اینجا شاهد یک آزمایش اجتماعی هستیم که در نوع خود بی‌نظیر است و افراد زندانی که شاید از لحاظ اجتماعی فکر کنیم افراد اخلاق مداری نیستند نقش پررنگی ایفا می‌کنند!

چویس در گیمیفیکیشن!

یکی از مهمترین مفاهیمی که در بازی ها وجود دارد و البته در زندگی! مفهوم ایجنسی است که پیش از این راجع به آن صحبت کرده بودیم. داشتن چویس باعث افزایش حس ایجنسی افراد می‌شود اما باید به این نکته توجه کنیم که دادن چویس زیاد منجر به چیزی می‌شود که از آن به “آنالیسیس پرلیسیس” یا درماندگی انتخاب یاد می‌شود.

, , , , , , , , ,

پست های مرتبط

  • لیلی شادمان
    13/08/1399 10:19

    وبینار کرمان، روز اول جواب ۱:
    من دانشجوی دندانپزشکی هستم و تقریبا توی ترم همیشه امتحان دارم؛ اما هر چقدر هم که توی یک روز کار داشته باشیم، وقتی میرسیم خوابگاه اول یه دست بورد گیم بازی میکنیم و بعد درس میخونیم حتی اگه بدونیم بخاطر اون بازی مجبور میشیم کمتر بخوابیم. علاوه بر اون مثلا من توی بازی مونوپولی، همه ی قوانین، اینکه هر کس چقدر باید پول بگیره، اینکه اسم هر خونه چیه، قیمتش چقدره و … رو حفظم اما هیچ وقت نتونستم ضایعاتی که ۵ ترمه دارم میخونم و خیلییی تکرار شدن رو حفظ کنم؛ اگه میتونستم مثل اون بازی کردنه درس بخونم، حتی شاید لازم نبود برای هر امتحان با مبحث تکراری اینهمه وقت بذارم و مسلما میتونستم از کاربرد اون درسی که خوندم هم استفاده کنم و از همه مهم تر به جای اینکه موقع درس خوندن زجر بکشم، کیف می کردم.
    جواب ۲:
    بازی مورد علاقه من، «اونو» هست یا همون هفت خبیث؛ توی این بازی که باید با تعداد نفرات بالا، بازی بشه، باید هر نقر کارتی هم خال و یا هم عدد کارتی که وسط هست رو بندازه و یکسری کارت ها عملکرد های خاصی دارن مثلا ده باعث میشه جهت چرخش عوض بشه یا آس باعث میشه نفر بعدی نتونه کارت بندازه؛ و مهم تر از همه اینکه اگر هفت بندازی نفر بعدیت باید یا هفت بندازه و یا دو تا کارت برداره. برنده کسیه که زودتر از همه ، دستش خالی بشه.

    پاسخ
    • (1)جالبه که یه بازی کارتی هست به اسم Geomon این بازی کلی اطلاعات داره بخوام ساده بگم کارتای بازی ورق رو درنظر بگیر این بازی اینجوریه که باید بدونی مثلا بی بی خشت روی 7 پیک چه اثری داره و… یعنی یه اطلاعاتی در ح یادگرفتن جدلو مندلیف ولی یه بچه این اطلاعات رو توی یروز کامل یاد میگیره
      (2) مثلا لیلی خانوم یه دندونپزشک خفن شده و یه مسابقه تو اینستاش میزاره به مردم میگه یه خاطره باحال از من بگید نفر اول میگه که مثلا من میخواستم عصب کشی کنم و خیلی استرس داشتم بعد شما همچین کاری کردین حالا کلیدواژه ها میشه عصب کشی و استرس شما میای این صحبت طرف رو استوری میکنی نفر بعدی باید یه خاطره بگه که یا توش استرس باشه یا توش عصب کشی حالا مثلا نفر دوم میگه اره من اومدم عصب کشی کنم ولی پول نداشتم مثلا !و یه خاطره ای تعریف میکنه نفر بعدی باید یا با پول نداشتن بگه یا با یه کلیدواژ] جدید همینجوری بازی ادامه پیدا میکنه و اگر کسی نتونست بعد یه ماجرا ماجرای جدید بگه اخرین نفر برندست

      پاسخ
  • مریم امینی
    13/08/1399 11:15

    سلام.روز اول گیمیفیکیشن در اموزش پزشکی جواب سوال 2
    من شطرنج بازی کرده ام و یک دانشجوی سال اخر پرستاری هستم. وقتی میرم بالاسر بچه ای که 5-6 ساله است، نمیذاره براش امپول بزنم یا سِرُمش رو وصل کنم…

    پاسخ
    • توی شطرنج خیلی قوانین جالبی داریم مثلا یکیش شاه قلعه کردن برای محافظت از خودته حالا یه بچه 5 6 ساله داری که میخوای بهش آمپول بزنی بچه آمپول شاه قلعه:)

      پاسخ
  • محمد حسن میرزایی
    13/08/1399 14:42

    جواب 1 روز 1 وبینار گیمیفیکیشن در آموزش پزشکی:
    برای مثال در حوزه سلامت و درمان اگر بتونیم کاری کنیم که مشارکت بیمار در روند تشحیص و درمان بیشتر بشه، زودتر و دقیقتر به تشخیص بیماری می رسیم و در نتیجه میتونیم درمان مؤثرتری هم داشته باشیم و هزینه های تشخیص و درمان هم کاهش پیدا میکنه.
    جواب 2 روز 1:
    من دانشجوی پزشکی هستم و سودوکو بازی مورد علاقمه. توی این بازی هدف اینه که در سریع ترین زمان ممکن اعداد 1 تا 9 رو جوری داخل خونه ها قرار بدی که در هیچ سطر، ستون و مربع کوچک 9*9 اعداد تکراری نباشن.

    پاسخ
    • میتونی یکار جالب بکنی بجای عددای سودوکو یسری اصطاح بزاری
      اول روی جدول 9 در 9 بیا و 9 تا کلمه مثل تب و سرماخوردگی و.. رو بزار
      بعد نفر اول رو ویزیت میکنی این طرف میگه سردرد دارم بعد بیا اون خونه مشخص رو روش تیک بزن بعد سعی کن که یسری کلمه پیدا کنی که کلمات خوبی باشن و از اون نفر بتونی برداشت کنی مثلا یکی خشگله یکی خوشپوشه:) نمیدونم
      روی اون جدول بنویسی یعنی میدونی چی میخوام بگم پیچیده شد فک کنم
      میخوام یکاری کنی که هر مریض جدید برات یه جذابیت داشته باشه که باعث بشه بیشتر به صحبتایی که میکنه دقت کنی تا یچیز جدید ازش بشنوی.چون فقط میتونی کلمه جدید رو بزاری توی جدول

      پاسخ
  • Narges.Azimi
    13/08/1399 15:58

    جواب۱ روز اول وبینار گیمیفیکیشن:
    بنده دانشجوی رشته بهداشت عمومی هستم و از اونجایی که دروس ما خیلی پراکنده هستند و تقریبا از همه رشته ها ی سررشته ای داریم و مطالب فررار هستند اگه به نظرم محتویات دروس به شکل بازی gamebot در میومد خیلی عالی میشد که آخرشبا با دوستامون توی تلگرام بازی میکردیم بدون هیچ استرس نمره ای چیزی، کلا با آرامش خاطر…اینطوری هم مطالب برامون تکرار میشد و بیشتر یادمیگرفتیم و حسابی دور هم خوش میگذشت.
    اون حس رقابت و اول شدن هم عجیب به آدم میچسبه و ترغیب میشیم به سمت کسب اطلاعات بیشتر

    جواب ۲ روز اول:
    من دانشجوی رشته بهداشت عمومی هستم و علاقمند به بازی هایی که بیشتر شبیه آزمون و خطا هستن هستم چون بهم درس های زیادی میدن مثل مسابقات آنلاین تلویزیونی، gamebot،…

    پاسخ
    • این گیم بات یه بازی مشخص که نیست تا جایی که میدونم هر سری یه بازی میاره ولی این چیزی که کلا فهمیدم از حرفت اینه که سعی و خطا داشته باشه اون بازی که سریع فیدبک بگیری که اگر اشتباه کنی چطور میشه که اصلا یکی از مهمترین عواملی هست که گیمیفیکینش در حوزه سلامت کاربردی هست

      پاسخ
  • فاطمه فرهادی
    13/08/1399 16:54

    وبینار گیمیفیکیشن جواب سؤال 1روز1:
    من دانشجوی رشته اتاق عمل هستم و بزرگترین چالش بچه ها, یادگیری ابزار های زیادی هست که خیلی خیلی شبیه به هم هستن و اسم های خاصی دارن و گاهی یه ابزار چنتا اسم مختلف داره و خب همه اینا نیازمند به تکرار و یادآوری هست ، تا بشه ابزار رو به خوبی یاد گرفت ، علاوه بر ابزار ، عمل های زیادی هم هستن که باید بلد باشیم
    اگر میشد یادگیری این ابزار و عمل ها به شکل بازی و سرگرمی باشه هم برای دانشجوها جذاب تر میشه هم سطح یادگیری خیلی بالا می‌ره،
    همون طور که همه مون میدونیم تقریبا همه آدم ها کاری که جذاب تر باشه رو بیشتر دوست دارن و خب این باعث میشه یادگیری مطالب با میل و رغبت انجام بشه و کار دیگه کسالت آور نیس
    پیشنهادم شبیه سازیه بازی باقلوا هست، بازی به این شکله که یه سری حروف به هم ریخته نمایش داده میشه که باید یه تعداد اسم از بین حروف پیدا کنی و بنویسی و مرحله به مرحله اسم ها طولانی تر و سخت تر میشن و با گفتن هر اسم امتیاز میگیری و میتونی از راهنما هم کمک بگیری و اولین حرف اسم رو با کم کردن چند امتیاز بهت بگه حالا میشه اسم ابزار و عمل ها از سطح آسون تا پیشرفته سطح بندی کرد و مرحله به مرحله سخت تر بشه و هر مرحله با جواب دادن درست بدون کمک گرفتن از راهنما امتیاز بیشتری بگیری و اگر چیزی بلد نبودی میتونی از راهنما کمک بگیری و حرف اول اون ابزار رو برات بیاره و چند امتیاز کم کنه فقط باید تصویر ابزار هم آورده بشه

    از طرف دیگه دوران کارآموزی که بیمارستان بودم میدیدم که واقعا گرفتن علائم حیاتی از بچه ها کار سختی هست چون ارتباط گرفتن با بچه ها مخصوصا بچه هایی که منزوی و خجالتی هستن کار سختیه که هم باعث اذیت شدن بچه ها میشه هم خودمون ناراحت میشیم
    حالا اگر بشه برا این مشکل راه حلی شبیه یه بازی به کار برد خیلی خوبه

    جواب سوال 2روز1:
    رشته تحصیلی من اتاق عمل هست البته کار دیگه ای که انجام میدم و علاقه زیادی بهش دارم طراحی چهره هست ؛ بازی که دوست دارم شطرنجه چون ذهن رو‌ به چالش می‌کشه تا از راه های مختلف برا شکست رقیبت استفاده کنی .

    پاسخ
    • میدونی فاطمه من اولین باری که یادمه توی زندگیم سر یه بازی ذوق کردم وقتی بود که داشتم شطرنج یاد میگرفتم و بعد حرکت اسب رو بهم یاد دادن واقعا ذوق کردم که واوووو چقدر خففنه این حرکت اسب! چه حالی داد واقعا:))
      بنظرم میشه یه ارتباطی بین حرکت اسب و گرفتن علائم حیاتی از کودک برقرار کرد! یعنی اگر بزاری که علائم حیاتیتو بگیرم میتونی مثل اسب از روی بیماری ها بپری:)) نصفه شبه دیگه همین به ذهنم رسید:)

      پاسخ
  • ملیکا قاسمی
    13/08/1399 17:47

    وبینار کرمان، روز اول جواب ۱:
    سلام من دانشجوی دندانپزشکی هستم و بعضی مهارت هایی هستن تو این رشته غیر از کارای اصلی که شامل موضوعات اجتماعی، پژوهشی، دارو، مطب داری، روانشناسی، مواد، تکنولوژی جدید، و اینا همیشه به صورت خیلییی سرسری و کاملا از یادرفتنی درس داده میشه و هیچکس اهمیتشو متوجه نمیشه اگه از قبل ندونه، مسلما اگه میشد برای آموزش اینجور مباحث از بازی های به یاد موندنی استفاده کرد اینقدر سر کلاس بودنش از نظر همه بیهوده نبود و همه خیلی خوششون میومد و یادشونم میموند چون مشارکت داشتن تو آموزشش و ایده های خودشون بود و براش تلاش کرده بودن
    جواب ۲ روز اول:
    من رشته دندانپزشکی میخونم، چندتا بازی مورد علاقه دارم ولی بیشترینشون واقعا شلم و مافیاست، شلم به خاطر ریسک کردن با توجه به امکاناتت همزمان با حساب کردن رو یه یار، و مافیا به خاطر پیچیدگی زیادش و نقش هایی که میشه توش اضافه کرد تا پیچیده تر بشه

    پاسخ
    • علیرضا رنجبر
      13/08/1399 18:31

      وبینار کرمان روز اول

      جواب ۱: سلام…
      من دانشجوی رشته دندانپزشکی هستم. یکی از بزرگترین چالش ها توی حیطه کاری ما آموزش صحیح بهداشت به بیمارانه. بخصوص بچه و بیماران کم سن و سال. معروفه که پیشگیری بهتر از درمانه و همیشه برای من چالش بود که چجوری مسواک زدن و رعایت بهداشت دهان برای فرد کار جذابی باشه…
      اگر بچه امروز با اشتیاق بهداشتشو رعایت کنه مسواک بزنه نخ دندون بکشه این اتفاق تبدیل میشه به یک عادت خوب و موثر‌.
      چیزی که در پس ذهنم میگذشت عادت سازی بهکمک گیمیفیکیشن بود.
      فرض کنین مسواکی داریم که مجهز به سنسور های حرکتی و IoT باشه و بتونه حرکات مسواک و نحوه انجام دادن مسواک زدن رو مانیتور کنه و دیتای اون به یک اپلیکیشن منتقل بشه.
      خوب مسواک زدن بچه باعث بشه کاراکترش در بازی امتیازات بیشتری بدست بیاره و این بازی مشوقی باشه برای مرتب مسواک زدن این بچه…

      جواب ۲:
      همونطور که گفتم دانشجوی رشته دندانپزشکی هستم. شیفته بازی های سندباکس و RPG هستم و همین تابستون ۲۵۰ ساعت وقت صرف ویچر۳ کردم…
      البته طرفدار پروپاقرص بوردگیم های استراتژیک هم هستم مثل 7wonders, catan, splendor و…

      پاسخ
      • علیرضا توی کامنت جدا جواب بده سری بعدی
        ببین بازی اسپلندور یچیز جالب داره تو باید یسری توکن بگیری بعد با توکنا کارت برای گرفتن کارتا هم میتونی از کارت و توکن استفاده کنی و خود کارتا باز یسری امتیاز دارن و بعدش باز کارت نجیب زاده میاد و..
        حالا یه سوال
        تو به عنوان یه بازیکن میتونی حساب کنی که برای داشتن یه کارت نجیب زاده چند تا توکن باید مصرف کنی؟
        خیلی سخته! به این ساختارا میگن adcaps همون چیزی که توی بازی هایی مثل کلش میاد یه امتیاز هست یه جم هست بعد توی کاربر نمیفهمی دقیقا ارتباط بین اینا چطوریه چندتا جم میشه چندتا امتیاز و…. همین ذهن رو درگیر میکنه و باعث اعتیاد به بازی میشه

        پاسخ
    • این چیزی که میگی مافیا براش جذاب تره یعنی مافیا یه بازی هست که هوش اجتماعی رو بالا میبره و باعث میشه به آدما بیشتر دقت کنی و ازشون یاد بگیری مثلا مثل همون چیزی که توی وبینار گفتم میتونید توی کلاس یسری افراد خاص رو بگید مافیان که بقیه باید حدس بزنن کین به همین راحتی

      پاسخ
  • مینا آقاملایی
    13/08/1399 18:44

    وبینار گیمیفیکیشن روز اول جواب سؤال 1:
    سلام من دانشجوی اتاق عمل هستم یکی از مشکلاتی که داشتم درس داخلی جراحی بود که باید بیماری های مختلف و تشخیص ، عوامل ایجادکنندشون ،اثراتشون و … رو یاد میگرفتیم که واقعا سخت و زیاد بود به نظرم اگه دانشجو بتونه با حالت و هیجانِ بازی کردن این موارد رو یاد بگیره قطعا فراموشی دیرتر رخ خواهد داد . مثلا اگر بازی آموزشی طراحی بشه که اسم بیماری رو بگه و برای تشخیص مثلا به دانشجو چند تا گزینه بده و اگه دانشجو روش تشخیص صحیح رو انتخاب کنه امتیاز میگیره و میتونه بره مرحله بعد
    جواب سوال 2 :
    2048 بازی مورد علاقه منه که یه صفحه مربعی شکل هست که از مربع های کوچکتر تشکیل شده و با کشیدن صفحه در جهات مختلف میتونی اعداد مثل هم رو با هم ترکیب کنی و عدد بزرگتر بدست بیاری و با هر حرکت یک عدد کوچک هم اضافه میشه بازی تا جایی ادامه داره که صفحه از اعداد پر بشه و نتونی دیگه اعداد رو با هم ترکیب کنی

    پاسخ
    • امیرعلی رحمانی
      13/08/1399 19:07

      وبینارگیمیفیکیشن جلسه اول. سوال ۱:
      سلام. من فارغ التحصیل مهندسی صنایع و مدیریت صنعتی هستم. به نظرم در حوزه بازار یابی و فروش و با کمک تکنیک های روانشناسی فروش بتوان بازی ای طراحی کرد که علاوه بر ایجاد وفاداری مشتری به محصول او را به سمت محصول و خدماتی سوق دهیم که سازمان فروش علاقه بیشتری به فروش آن محصول دارد. مثلا چیزی که خودم فکر کردم این میتونه باشه که اگر مشتری محصول a را انتخاب کند ۱۵ درصد تخفیف قطعی میگیرد. و اگر محصول b را انتخاب کند با احتمالی که مشتری نمیداند چه قدر است ممکن است ۵۰ درصد تخفیف بگیرد. خوب در اینجا مشتری با چالش مواجه میشود اما احتمال اینکه نقد را بچسبد و ۱۵ درصد تخفیف را بگیرد خیلی بالاتر است. منظور این هست که با کمک گیمیفیکیشن سازمان در کنار فروش محصولش به پیشبرد اهدافش هم کمک کنه.

      پاسخ
    • بازی های سبک 2048 بازی هایی هستن که چیزای یکسان یا حالا بگیم شبیه باهم یه چیز جدید رو تشکیل میدن بازی هایی که “مرج کردن” توش مهم هست.
      برای این قضیه شما میشه علائم بیماری رو با هم ترکیب کرد و به یه بیماری رسید
      چندتا بیماری رو باهم ترکیب کرد و به یه بیماری جدید رسید شیاد حالتاش محدود بشه ولی اگر یه محدودیت زمانی توی بازی بزاریم قشنگ میشه

      پاسخ
      • امیرعلی رحمانی
        14/08/1399 01:25

        ۲۰۴۸ رو زیاد بازی کردم یک زمانی. تقریبا الگوشو پیدا کرده بودم و رکورد میزدم :)))

        پاسخ
  • منصوره سادات حسینی طهرانی
    13/08/1399 19:22

    وبینار کرمان روز اول.
    سوال اول: من دانشجوی داروسازی هستم. این رشته حفظیات زیاد داره و حفظ کردن اسم دارو ها و ساختار شیمیایی مختلفشون کار زمان بر و سختیه و خیلی هم فراره. اگه بشه کاری کرد که حفظ کردن ساختار ها و کاربرد ها و اسامی جذاب و دوست داشتنی شه خیلی خوبه.
    سوال دوم: نیکی طهرانی هستم دانشجوی داروسازی. چیزی که دوست دارم با گیمیفیکیشن برام جذاب بشه درس های فرار هست. بازی مورد علاقه ام merge ring هست. این طوریه که یک صفحه ۳ در ۳ داریم و به صورت رندوم حلقه هایی از رنگ های مختلف در سه سایز متفاوت به شخص داده میشه، یعنی شانس توش دخیله. و ما باید بتونیم حلقه های هم رنگ رو به صورت عمودی یا افقی یا اریب یا سایز های مختلف یک رنگ حلقه رو توی یک خونه با هم جور کنیم تا از صفحه حذف بشن. اگر صفحه مون پر بشه می بازیم

    پاسخ
  • زهرا خدادوستان
    13/08/1399 19:26

    وبینار کرمان، روز اول

    سوال ۱:
    بیماری های بسیاری وجود دارد که بیمار ملزم به داشتن رژیم های خاص غذایی است که این موضوع مخصوصا در کودکان خیلی سخت کنترل می‌شود، یکی از روش ها تشویق کودکان در مراقبت از خود آنها در انتخاب مواد غذایی است اما این امر بعد از مدتی با بی‌حوصلگی و خستگی کودک در امر مراقبت از خود باعث ایجاد مشکلاتی در امر مراقبت می‌شود. شاید استفاده از یک بازی بتواند در انتخاب موادغذایی و لذت بردن کودک از انجام این کار در بهبود شرایط مفید باشد.

    سوال۲:
    من زهرا خدادوستان هستم، پرستار و بازی مورد علاقم Bejeweled است.

    پاسخ
    • یه چیز جالبی توی بازیای سبک بژولد وجود داره اونم اینکه بعضی وقتا مثلا یه آیتم خیلی خاصی میاد که مثلا اگر 3تا از اونا رو کنار هم بزاری یهو کل صفحه رو پاک میکنه یعنی آیتم های خاص
      میشه توی اینجور بازیا غذاهای سالم رو کاری کنیم که یه قدرتای اضافه داشته باشن

      پاسخ
  • ریحانه عنایت زاده
    13/08/1399 20:14

    وبینار کرمان، روز ۱، جواب۱:
    سلام، من دانشجوی تکنولوژی اتاق عملم؛ یکی از بنیادی ترین ملزومات رشته ما ابزارها هستن، هر عملی ست و ابزار خاص خودشو داره و خب شما فکر کنین برای هر عمل ۳۰،۴۰ (شایدم بیشتر) ابزار داریم، اگه یه بازی باشه که مثل بازیcandi shop(candi crash)یا حالا انواع دیگش که خیلی متفاوتن، ابزار های یه جراحی خاص رو کنار هم و در یک ردیف قرار بدیم و در ازاش امتیاز بگیریم خیلی خوب میشه، مثلا مرحله ۱۰۰ابزار ست لاپاروسکوپی باشه، ریچاردسون و منییبل و اکارتور شکمی رو با حرکت ها کنار هم قرار بدیم، یا مرحله ۱۰۱ نوروسرجری باشه و….
    یه مسئله دیگه فارماکولوژی هست که بین خیلی از رشته های علوم پزشکی مشترکه، حفظ کردن این که فلان دارو از کدوم دسته است، اندیکاسیون ها و کانتراندیکاسیون هاش چیه(موارد استفاده و موارد منع مصرف) و کدوم دارو با چه دارویی تداخل داره بعضی وقتا خیلی مشکله و به نظرم جای یه بازی خیلی خوب خالیه، ساده ترین نوعش هم میتونه مثل پو باشه که مریض بشه و با توجه به علائمش بگی کدوم دارو رو باید بهش بدی و اگه مثلا داروی اشتباهی بهش دادی یا دوتا دارو که باهم تداخل دارن رو دادی بهش حالش بد بشه و…
    یه مسئله دیگه که برا بچه ها اتاق عمل خیلی خیلی مهمه اینه که باید سرعت عمل بالایی داشته باشیم و توی شرایط مختلف به خصوص موارد اورژانسی کارها رو به سرعت و بدون هیچ خطایی و با تمرکز بالا انجام بدیم، بازی هایی که بر پایه سرعت، تمرکز و دقت، مدیریت بحران و هوش هیجانی هستند خیلی خیلی میتونه به اینکه استرس پرسنل رو در شرایط بحرانی کاهش بده کمک کننده هستند.

    پاسخ
    • ریحانه عنایت زاده
      13/08/1399 20:25

      وبینار کرمان، روز۱، جواب ۲:
      من دانشجوی اتاق عملم، خیلی اهل بازی نیستم ولی عاشق بازی هایی هستم که هر مرحله نسبت به مرحله قبل تغییر میکنه، چون میخوام یه تجربه جدید کسب کنم؛
      بازی هایی مثل سودوکو، و حتی پازل رو دوست دارم چون مغزم رو وادار به مصرف انرژی میکنه؛
      از مافیا شدید خوشم میاد چون باعث میشه نسبت به آدما شناخت بیشتری پیدا کنم و حرکات، حرف ها و رفتارهاشون رو باهم مقایسه کنم.

      پاسخ
    • کلا نمیدونم چرا با جوابت بیشتر از بقیه حال کردم آفرین
      خیلی خوب دسته بندی کردی
      یسری بازی هست بهش میگن Dexterity game اینجور بازیا بدردت میخوره

      پاسخ
  • عارفه نجار محی آبادی
    13/08/1399 20:15

    وبینار کرمان روز اول
    سوال ۱:
    من دانشجوی پرستاری هستم
    در این رشته ارتباط بین بیمار و پرستار خیلی مهمه و اینکه بیمار از اینکه در بیمارستان هست ناراحت و شاکی هست
    بنظرم اگر بشه کاری کرد که بیمار هم یک نوع مشارکت داشته باشه هم رابطه اش با پرستار بهتر میشه و هم شکایتش کمتر میشه
    سوال ۲:
    عارفه نجار دانشجوی ترم هفت پرستاری و بازی مورد علاقه من پازل هست.

    پاسخ
    • ما یچیزی داریم به اسم ARG که به نوعی یک پازل از ماموریت های به هم پیوستست
      همون فیلم بتمن به نوعی این شکلی هست یعنی باید بیمار و پرستار یسری ماموریت های خاصی رو باهم انجام بدن.
      یه بازی هست اتفاقا به اسم superbetter مثلا ماموریتاش اینجوریه که از پنجره بیرون رو نگاه کن و اولین چیزی که باعث میشه از خلقت خدا شگفت زده شدی رو بنویس

      پاسخ
  • فربد نصیری
    13/08/1399 20:25

    وبینار گیمیفیکیشن در آموزش پزشکی

    روز 1 جواب سوال 1:
    پاسخم برای این سوال این هست که با بکارگیری گیمیفیکیشن، فرد یا افراد را بیشتر درگیر قضیه می‌شوند. افراد بواسطه آگاهی از اینکه تصمیماتشون، نتیجه را براشون تغییر میدهد، هوشیارتر شده، شش دانگ توجه می‌کنند و به دلیل افزایش تسلط، انگیزه‌شان برای برد و پیشرفت در آن‌ها برانگیخته می‌شود. و در کل احساس بهتری خواهند داشت.
    یک تجربه‌ای که خودم در فعالیت‌های دوران دانشجویی‌ام داشتم، این بود که در کلاس‌های آموزشی فوق‌برنامه، برای ارتقا یادگیری، در کنار آموزش مفاهیم، به ارائه سناریوهای مختلف به گروه‌های دانشجویی پرداختیم. به این صورت که آن گروه باید در آن سناریو از خودش در مقابل بقیه گروه‌ها دفاع می‌کرد (مثلا در پروپوزال از ضرورت تحقیق خود صحبت می‌کرد با توجه به سناریو، و البته سرچ و یافته‌های گروهی). البته در آخر برنده اعلام نمی‌کردیم  ولی اینکه بچه‌ها سعی می‌کردند در هر حالتی از خودشان دفاع کنند و به نقاط مثبت و منفی کارشان پی می‌بردند و از طرف مقابل کلی بازخورد می‌گرفتند خیلی آموزنده بود، و برای فراگیران از پرزنتیشن یک‌طرفه خیلی جذاب‌تر بود.

    روز 1 جواب سوال 2:
    “مافیا و شهروند” بازی جذابی هست. بازی بین یک اقلیت آگاه (بازیکنان کم‌تعدادتر مافیا) و اکثریت ناآگاه (شهروندان) هست. ابتدا بازیکنان نقش می‌گیرند و نباید آن را آشکار کنند، یک فرد هم تحت عنوان راوی روند بازی را پیش می‌برد. بازی در دو فاز روز و شب پیش می‌رود، در طول روز تمام بازیکنان در نوبت خود صحبت می‌کنند، و شهروندان سعی می‌کنند هم‌گروهی‌های خود را پیدا کنند و مافیا را از شهر خود بیرون کنند. در فاز شب نیز بازیکنان مافیا به راحتی یک شهروند را از بین می‌برند، بازی تا آنجا ادامه دارد که مافیاها از شهر بیرون شوند (پیروزی شهروند) و یا تعداد شهروندان به اندازه مافیا شود (پیروزی مافیا). بیان خوب، استدلال و استنتاج، هوشیاری، دقت، حافظه، اعتماد، تشخیص و تصمیم‌گیری … همه و همه مواردی هستند که برای این بازی اهمیت دارند.
    فکر می‌کنم در بحث‌های علمی و آموزشی-پژوهشی در کنار مطرح کردن نتایج و شواهد علمی، باید از مهارت‌های مختلف دیگری نیز برای مفید بودن بحث استفاده برد.

    پاسخ
    • مرضیه حاتمی
      13/08/1399 21:52

      گیمیفیکیشن در آموزش پزشکی
      روز 1جواب سوال 1:
      من در حوزه دیتاساینس فعالیت می کنم و الان دارم روان شناسی می خونم و من می تونم روان شناسی رو در یک عبارت خلاصه کنم«تغییر رفتار»و گیمیفیکیشن اون چیزیه که من فکر می کنم می تونه راه حل هر کسی باشه که می خواد تغییر به وجود بیاره!
      اگر چهره هر کسی در جهت تغییر رفتارش برای بهتر شدن مثل اون خانم میشد شخصیت هر آدمی به بهترین شکل رشد می کرد.
      و دومین چیزی که بهش فکر می کنم اینه که چطور میشه از مسیر رسیدن به هدف لذت برد و مسیر رو مثل لحظه رسیدن به هدف لذت بخش کرد.اون وقت رسیدن به هر هدفی ممکن میشه چون اگر بشه از مسیر لذت برد مسیر به بهترین شکل ما رو به سمت هدف میبره …
      روز 2سوال2:
      بازی هایی که به من این فرصت رو بده زندگی رو اون طور که دلم می خواد طراحی کنم و ازش لذت ببرم برای من همیشه جذاب بوده!از کودکی که همسایه بازی می کردم با خواهرام و خونه خودمو با وسایلی مثل پتو و ملحفه می ساختم و با انواع وسایل اشپزخونه اون طور که دلم می خواست تو خونم زندگی می کردم تا الان که بازی هایی مثل سیمز به شدت برام جذابه ومن می تونم کاراکترم رو اون طور که دلم می خواد طراحی کنم و زندگیشو کنترل کنم و در واقع می تونم زندگی رو شما دیگری تجربه کنم..

      پاسخ
    • افرین تو هم خیلی خوب بودی

      پاسخ
  • آفاق زارعی
    13/08/1399 21:02

    وبینار کرمان. روز ۱ سوال ۱:
    بنا به کاری که دارم باید کارگاههای زیادی برای توانمندسازی اساتید پزشکی برگزار کنیم. مساله اساسی اینجاست که اساتید این قبیل کارگاهها رو از سر اجبار شرکت میکنند. و در بسیاری موارد به تغییر نسل دانشجوها در کلاسهای درس توجهی نمیکنن چنانچه بشه با متودهایی مثل گیمیفیکیشن در کارگاهها، احساس لذت و جلب توجه رو در اونها تحریک کرد، به اهمیت این قضیه پی میبرن، تغییر دیدگاه میدن و حتی اگه گیمیفای نکنن، اون رو شوخی نمیگیرن.
    به جز این، ما توی بیمارستانا با مشکلات کمبود بیمار برای اموزش دانشجوها مواجه هستیم. چنانچه با بازیهای اموزشی، آواتار یا شبیه سازی بتونیم فضایی همراه با بازی و جذاب برای دانشجوها فراهم کنیم، نه تنها خوب یاد میگیرند که خودشون کنجکاو میشن برن دنبال این بازیها و به عبارتی یادگیری self-directed هم در اونها به وجود میاد. دانشجو خودش مسئولیت یادگیری خودشو بر عهده میگیره و به راحتی بدون نیاز به تسهیلات فیزیکی کلاس درس یا محدودیتهای وابسته به اون، میتونن در هر زمانی به دنبال کسب یادگیری باشن (یادگیری self-pace) داره و مناسب برای اموزشهای مجازی هست.

    پاسخ
  • آفاق زارعی
    13/08/1399 21:12

    وبینار کرمان. روز ۱-سوال ۲:
    مهمترین نوع بازیهایی که دوست داشتم پازل بوده و‌ بازی پو. این که قطعات مختلف یه مساله رو کنار هم بزاری و اونو حل کنی. پو هم نمادی با روح نوع دوستی، مراقبت و همدلی کردن هست.جالبه از هر دوی اینها میشه در اموزش استفاده کرد. وقتی پرونده های چند مریض رو به هم بریزیم، از دانشجو بخایم اینا رو کنار هم بچینن، نه تنها اموزش میبینه، فک میکنه و یاد میگیره، که اسکریپت اون بیماری هم در ذهنش نقش میبنده و‌راحت در اینده در مواجهه با همچین مریضی میدونه باید چکار کنه. یعنی استدلالش ارتقا پیدا میکنه. علاوه بر این، میشه با یه بازی از دانشجو امتحان گرفت. امتحان استدلال، که علی رغم تاکید متخصصان اموزش پزشکی، هنوز جایگاهش در اموزش خالیه. یه مسابقه با بازی، به جای امتحاناتی که دانشجو بشینه سر جلسه، از نظر دانشجوها قطعا یه اپشن بهتره.
    در مورد پو بگم. از امثال بازیهایی مثل پو، به راحتی میشه برای اموزش مسائل مراقبت و همدلی، دارو دادن، انجام پروسیجر و غیره استفاده کرد. و مثالهایی دیگر

    پاسخ
  • حسین رضازاده
    13/08/1399 21:14

    وبینار کرمان روز اول
    سوال ‌1
    اگر من که دانشجوی پزشکی هستم باعث بشم بیمار قیافش اینشکلی بشه توی روند درمان بیشتر مشارکت میکنه و زود تر حالش خوب میشه

    سوال 2

    بازی مورد علاقه شطرنج و دانشجوی پزشکی هستم

    پاسخ
  • محبوبه جمالی
    13/08/1399 21:41

    وبینار کرمان روز اول
    سوال ۱
    من دانشجوی پرستاری هستم و یکی از وظایف پرستار ها فالوآپ بیمار هست که در کشور ما کم انجام میشه. اگه بشه به صورت گیمیفیکیشن اینکار رو انجام داد که خود بیمار راغب به انجامش باشه عالیه البته یک بازی ساده چون پیچیده بودن بازی اثر معکوس داره.
    جواب۲
    دانشجوی پرستاری هستم و بازی مورد علاقه من ticket to ride و jenga هست.

    پاسخ
    • من عاشق تیکت تو رایدم اصلا این بازی فوق العادست فوق العاده
      توی بازی یچیزی هست به اسم طولانیترین مسیر!
      که فکر میکنم خیلی راحت بتونی ارتباطش بدی با انجام بموقع و پشت سر هم عملیات فالوآپ

      پاسخ
  • علی ریحانیان
    14/08/1399 03:04

    روز اول گیمیفیکیشن در اموزش پزشکی جواب سوال 1:
    در فرایند آموزش دانشجویان بالینی میتوان از نوعی گیمیفیکیشن در تشخیص های افتراقی استفاده کرد. چنان که استاد دانشجویان را بر بالین بیمار برده، انها را به تیم های کوچک تقسیم کرده و با مشاهده شرح حال گیری و معاینات فیزیکی، از آنها 5 تشخیص افتراقی را که به نظر انها می آید پس از حدود 10 دقیقه تامل و بدون کمک سوال میپرسد. سپس از آنها میخواهد که برای هر کدام دلیل خود را ذکر کنند. سپس استاد در مورد فرآیند شرح حال و معاینه فیزیکی فیدبک میدهد. و توضیحات کلی را ارئه میکند. سپس از آنها برای تشخیص نهایی سوال میکند. تا 3 مرتبه فرصت دارند تشخیص بیماری را حدس بزنند با هر بار انتخاب غلط نمره ای از آنها کم می شود. دانشجویان در پایان آن بخش باید به نمره ای ک حداقل آن برای مثال 200 است برسند تا بتوانند در امتحان پایانی مجز حضور پیدا کنند.

    پاسخ
  • علی ریحانیان
    14/08/1399 03:06

    روز اول گیمیفیکیشن در اموزش پزشکی جواب سوال 2:
    پزشک و بازی مورد علاقه ام فکرو بکر، شطرنج و مافیاست

    پاسخ
    • فکر بکر که فوق العادست! باهاش برای تشخیص حالت بیماری خیلی میتونی استفاده کنی!
      و اینکه کاری کنی که مریضت بهت علائمتو بگه

      پاسخ
  • علی ریحانیان
    14/08/1399 03:19

    روز اول گیمیفیکیشن در اموزش پزشکی جواب سوال 1 پاسخ دوم:
    ایجاد شخصیتی در یک سامانه یا اپ که فرد هر روز یک تظاهر از بیماری ها را مشخص میکند. این ایده به صورت تیمی است. این تیم میتواند متشکل از یک دانشجوی استاژر، یک اینترن و یک دانشجوی پرستاری بالینی و … باشد. دانشجوی پزشکی پس از ورود به اکانت کاربری باید بتواند پس از شرح حال گیری و پرسش های محدود از وی به گونه ای ک باعث ناراحتی و ازرده خاطری بیمار مجازی نشود( در این صورت امتیاز کسر می شود)، 5 تشخیص افتراقی را مشخص نماید. در مرحله بعد باید خود یا با کمک اعضا موثر ترین درمان را انتخاب نماید. ذکر این نکته ضروری است که در صورت انتخاب درمان هایی ک برای بیمار اسیب زا هستند یا هزینه گزاف بی موردی ب وی وارد میکنند باعث نمره منفی می شوند. هر تیم هم حداکثر در هر مرحله 3 فرصت دارند که از تیم های دیگر کمک بگیرند و با مذاکره این امر میسر می شود. در انتها براساس لیگ بهترین ها مشخص می شوند.

    پاسخ
  • Negin Ashtari
    14/08/1399 21:11

    جواب۱،روز۱،وبینار کرمان:
    سلام،من دانشجوی پرستاری هستم،بازی مورد علاقم رالی هست که وقتی شروعش میکنی انگار واقعا خودت پشت فرمون ماشین هستی،جالبه که شاید همه چیز غیر حقیقیه ولی میتونم با اطمینان بگم میزان هیجانی که برای افزایش سرعت پیدا میکنی یا آدرنالینی که ترشح میشه مثله زمانیه که داخل ماشین حقیقی هستی،حتی دست انداز ها و موانعو …واقعا حس میکنم.توی رشته من مراقبت و آموزش خیلی رکن مهمیه دوست دارم بازی باشه که وقتی میخوام مراحل درمان و مراقبت رو برای یک کودک دیابتی بگم واقعا متوجه اش بشه که خودش انجام بده که تمام مراحل و با بازی و هیجان انگیز یاد بگیره که توی خودمراقبتیش تاثیر زیادی داره،اینجوری چهره اون کودک دیدنیه که برای درمان خودش چقدر مشتاق و شگفت زدست.

    پاسخ
  • سميه عبدي زاده
    15/08/1399 00:38

    وبینار اول : سوال ١: دلم می خواد بچه هایی با مشکلات یادگیری و دیرآموزها از یادگیری لذت ببرن و درس ومدرسه را دوست داشته باشند ، از یادگرفتن بدون استرس و نگرانی لذت ببرند و احساس ضعف و کمبود نکنند .
    سوال ٢: در دوران کودکی زیاد اهل بازی نبودم ، اما بازی های مورد علاقه ام وسطی و پازل و اسم فامیل بود الان هم مافیا و آمیرزادو gamebot بازی می کنم اما کم اگر فرصت کنم ،
    روز دوم سوال ١: نیاز به کمک ی حس درونی است وبه سختی می شه حدس زد که چه کسی چه مقدار به کمک نیاز داره ، با این حال سالمندان و زنان خانه دار بالای ۴۵ سال و کودکان دیر آموز نیاز به یک نیروی کمکی و درک شدن دارند اما به زبان نمی آورند و اعتماد به نفس پایینی دارند و از این موضوع هم در رنج هستند .
    سوال٢: خدا روشکر لذت یاددادن را زیاد چشیدم اما وقتی که می تونم باچند دقیقه وقت گذاشتن و صحبت کردن حال کسی رو عوض کنم حالش خوب بشه یا اینکه شاد بشه وبخنده ، خیلی حس خوبی دارم .

    پاسخ
  • کیارش کواری
    15/08/1399 01:24

    روز اول-وبینار کرمان
    سوال 1:توی رشته پزشکی یک چیزی که خیلی کم دیده میشه تشخیص های افتراقیه ،اینکه پزشکی رو یک معمای بدون صورت سوال ببینن و برن دنبال سرنخا تا به جواب برسن و احتمالای گوناگون رو دونه دونه از روی شواهد رد کنن و آخر سر به یکسری جواب ها برسن بنظرم خیلی دید جذابیه که خیلی وقته این مدل از آموزش فراموش شده و ذهن دانشجو ها در یکسری قالب های از پیش تعیین شده دنبال جواب میگرده و این خیلی بده؛ چیزی که مد نظر منه تو مایه های سریال House MD هستش(بنظرم پزشکی میتونه با گیمیفیکیشن به حدی جذاب بشه که پیدا کردن مشکل بیمار و حتی یافتن بهترین راه درمان از هیجان انگیز ترین حل مسئله ها بشه که خب متاسفانه اینجوری نیست فعلا!)
    اگه که یه مدلی یا الگوریتمی با گیمیفیکشن بسازیم که با وارد کردن هر علامت بیمار یکسری از احتمالا حذف و یکسری دیگه جاشونو بگیره خیلی جالب میشه بنظرم و حتی این مدل میتونه جنبه آموزشی داشته باشه:)

    سوال 2:دانشجوی سال دوی پزشکی هستم و علاقمند بازی هایی که open world ان و برم به جست و جو بپردازم!
    توی بازی های رومیزی هم مونوپولی و لایف و ریسک انتخاب های اولم هستن
    یه چیزی که توی مونوپولی ذهنمو همیشه درگیر میکنه چویس بین طمع کردن برای خونه جدید تو محله های بهتر یا سرمایه گذاری تو محله های فقیر(!) برای رسوندن به بالاترین سود و ساخت هتله.بنظرم همینه که جذابش میکنه.

    پاسخ
  • زینب مرتضوی
    15/08/1399 09:24

    وبینار کرمان
    روز اول:سوال اول
    یکی از قسمت هایی که دانشجو های پزشکی باهاش مواجه هستن راند هایی هست که با اساتید میگذرونن و توضیحاتی در مورد بیمار،شرح حال، تشخیص و درمان داده میشه.که غالبا برای دانشجو ها فایده کمی داره چون در مدت زمان کم اطلاعات زیادی داده میشه و فقط شنونده هستند.به نظرم میشه کیس های مهم و کاربردی که پر تکرار هم هستند و نیاز به انجام پروسیجر دارن رو به صورت ایستگاه های اموزشی فراهم کرد و از لحاظ رقابتی و انگیزشی و امتیاز گرفتن و … از گیمیفیکیشن استفاده کنیم.

    پاسخ
    • زینب مرتضوی
      15/08/1399 09:44

      وبینار کرمان
      روز اول سوال دوم
      زینب مرتضوی هستم دانشجوی ‌پزشکی.
      دوران کودکی م با بازی هری پاتر و لی لی و وسطی و … سپری شد ولی‌ الان بیشتر با سودوکو و ۲۰۴۸و space shooterو گاردن مانیا میگذره.
      توی دورهمی های خانوادگی و دوستان هم پانتومیم و اسم و فامیل رو ترجیح میدم به مافیا.
      بازی های رومیزی هم دالون و اتلو رو بازی کردم.
      ولی به نظرم بازی های حقیقی خیلی بیشتر حس اون تصویر رو برام ایجاد میکنه تا مجازی‌.
      پارسال یه دوره اموزشی درمورد پروپوزال نویسی شرکت کردم که به شیوه گیمیفیکیشن بود خیلی خوش گذشت و این احساس واقعا ایجاد شده بود بین اعضا تیم ها.

      پاسخ

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این فیلد را پر کنید
این فیلد را پر کنید
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.
برای ادامه، شما باید با قوانین موافقت کنید

فهرست