آقای گیمیفیکیشن | مرجع آموزش گیمیفیکیشن

گیمیفیکیشن پیشرفته؛ تقابل دنیای واقعی و بازی

گیمیفیکیشن پیشرفته؛ تقابل دنیای واقعی و بازی 4.00/5 (80.00%) 1 امتیاز

بعد از اینکه مدت‌ها با دوستانم بازی Diablo را امتحان می‌کردیم و به مراحل بالای آن رسیده بودیم متوجه شدم که دوستانم دیگر به این بازی علاقه‌مند نیستند. آنها این بازی را حذف کردند و سراغ بازی دیگری رفتند. بسیار سرخورده شده بودم به خودم می‌گفتم که آیا بهتر نبود که بجای این همه ساعت بازی یه زبان جدید را می‌ آموختم و یا گیتار زدن را فرا می‌ گرفتم؟ آیا بهتر نبود وقتی که می‌خواهم این همه زمان را صرف چیزی بکنم این کار باعث این شود که در زندگی به جای بازی مرحله ی بالاتری کسب کنم؟ کم کم به این سوال اساسی رسیدم که آیا نمی‌شود یک بازی ساخت که هنگام بازی کردن سطح من در زندگی بالاتر رود؟ کم کم متوجه شدم که این بازی چیزی نیست جز زندگی.

اما همه می‌دانیم که بازی با زندگی عادی تفاوت های زیادی دارد، به طور مثال در بازی اهداف کاملا مشخص هستند؛ من می‌دانم اگر کار الف را بکنم به مرحله بعد می‌روم اما در زندگی هیچ چیز مشخص نیست، به طور مثال شما خواننده محترم هیچگاه نخواهید فهمید مطالعه این صفحه حرکت خوبی بوده است یا نه.

پس فکر کردم فکر کردم و به این نتیجه رسیدم که باید زندگی خودم را وقف دو سوال اساسی بکنم:

1- چگونه می‌توانم کاری کنم تا بازی ها با معنا تر شوند؟

2- چگونه کاری کنم که زندگی سرگرم کننده و جذاب تر شود؟

در اولین جست و حو در اینترنت متوجه شدم که شخصی به نام آقای Charles Coonradt در کتاب Game of Work به یک مساله جالب پرداخته است.

وی متوجه این قضیه شده است که افراد زیادی حاضر هستند که برای مسایل ورزشی و کلاس‌های ورزشی پول خرج کنند اما این افراد حاضر نیستند برای افزایش مهارت در کاری که به واسطه آن حقوق دریافت می‌کنند پول پرداخت کنند. به طور مثال یک نفر حسابدار حاضر است برای کلاس بسکتبال هزینه کند، اما حاضر نیست برای کلاس حسابداری پیشرفته هزینه کند!

وی در کتاب خود به این موضوع پرداخته است که چرا شاهد این پدیده هستیم وی 5 مورد را به عنوان پاسخ بیان می‌کند:

1- در کلاسهای ورزشی اهداف کاملا مشخص هستند.

2- نگهداری امتیازات بهتر است.

3- بازخورد مداوم تر و با فاصله های زمانی کم تری اتفاق می‌ افتد.

4- درجه آزادی بیشتر است.

5- سرمربیگری و کوچینگ مستمرتر است.

همانطور که می‌بینید تمامی این ها ویژگی هایی هستند که در بازی ها شاهد آن هستیم حال سوال اساسی این است که آیا اگر این ویژگی ها را که مربوط به بازی می‌شوند را به طور مثال به محیط کار بیاوریم آیا شاهد بهبود این محیط خواهیم بود یا نه؟

همانطور که پیشتر نیز گیمیفیکیشن را تعریف کردیم، به این فرآیند گیمیفیکیشن می‌گوییم یعنی تبدیل کارهای سخت و طاقت فرسا به کارهای جذاب و هیجان انگیزی که سرگرم کننده هستند.

نکته جالب این است که آمار شرکت گارتنر می‌گوید تا سال 2015، 70 درصد از 500 شرکت برتر دنیا از گیمیفیکیشن استفاده می‌کنند اما 80 درصد این شرکت ها به دلیل طراحی نادرست شکست می‌خوردند!


آقای گیمیفیکیشن برای اولین بار در ایران، دوره آموزشی بلندمدت و تخصصی گیمیفیکیشن برگزار می کند. برای مشاهده نقشه راه دوره، اینجــــــا کلیک کنید.

کامران حاتمی

من کامران حاتمی هستم متولد اسفند 68 نرم افزار علم و صنعت و mba امیرکبیر خوندم 7 سال هست اندروید کار میکننم و 3 سال هست که روی گیمیفیکیشن متمرکزم

More Posts - Website

Follow Me:
LinkedIn

3

نوشتن یک نظر

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

عنوان منو
دوره پیشرفته گیمیفیکیشن شروع شد!کد fifty برای جمعه سیاه!
+ +
در حال بارگذاری