ثبت نام

امکان عضویت غیر فعال است

۵ باوراشتباه راجع به گیمیفیکیشن در ایران

gamification-mistakes-talentlms

هرچند ایده کلی گیمیفیکیشن بسیار قدیمی است اما این واژه یک واژه جدید است که در سالیان اخیر به گوش عده زیادی از افراد رسیده است متاسفانه باورهای اشتباه زیادی راجع به گیمیفیکیشن در ایران وجود دارد که به آن می پردازیم.

۱-گیمیفیکیشن یعنی رقابت

اساس به وجود آمدن گیمیفیکیشن این است که بازی ها بسیار ترغیب کننده هستند همان‌طور که بارها گفته ام ما در ایران دچار فقر بازی هستیم و افراد نسبت به هم‌سن و سال های خارجی خود بازی های متنوع کمتری انجام داده اند بنابر این شاید باید به آن ها حق داد که این گونه فکر کنند که در تمامی بازی ها رقابت وجود دارد و بازی می بایست حتما برنده و بازنده داشته باشد.نتیجه این تفکر این است که همه با هم رقابت می کنند پس باید به برنده جایزه بدهیم(بج و پوینت) بر اساس امتیاز(لیدربورد) برندگان را مشخص کنیم و..

برای همین هم هست که در ۹۰ درصد جلساتی که قرار است راجع به پروژه گیمیفیکیشن صحبت کنیم افراد می گویند:”چیزی شبیه کوییز آف کینگز می خواهم که افراد با هم رقابت کنند”

باید گفت که ما دسته دیگری از بازی ها داریم مثل بازی پندمیک در این بازی ها بازی کنان با هم تشکیل یک گروه را می دهند و با خود بازی رقابت می کنند یعنی در انتها یا همه با هم می بریم و یا همه با هم می بازیم همان‌طور که حدس می زنید طراحی این بازی ها به مراتب سخت تر از بازی های برنده بازنده هست بنابر این این نوع بازی ها کمتر دیده می شوند اما بر اساس تجربه شخصی کافه بازی داری به شما می گویم که جذابیت آن ها بیشتر از بازی های برنده بازنده است!

۲-گیمیفیکیشن یعنی یک ظاهر جادویی عجیب غریب

یک روز به همراه یکی از دوستانم که می خواست یک پروژه نرم افزاری انجام دهد به پیش کارفرما رفتیم وی  از ایده های میلیارد دلاری اش صحبت می کرد و می گفت : “آره من  صندوقچه های خفن کلش میخوام توی بازی بیارم با همون ظاهر و من گیمیفیکیشن می زنم و…” یکی از دیدهای جالبی که راجع به گیمیفیکیشن وجود دارد دقیقا همین است که خیلی ها فکر می کنند قیافه محصول ما باید مثل بازی شود تا بگوییم محصول ما گیمیفای شده است! نکته مهمی که باید بدانید این است که در نهایت طراحی بازی و طراحی گیمیفیکیشن مهم ترین کاری که ما می کنیم طراحی یک تجربه است چیزهایی مثل پوینت بج لیدبورد و… تنها کمک می کنند که این تجربه بهتر شود پس اگر برای کاربرتان هیچ تجربه خاصی قرار نیست فرآهم کنید اضافه کردن شکل های بازی گون تنها تجربه را برای کاربر سردرگم کننده تر می کند!

۳-گیمیفیکیشن یعنی اضافه کردن پوینت ،بج و لیدبورد

راه هوشمندانه طراحی هرچیزی این است که شما در ابتدا این نکته را در نظر بگیرید که برای چه کسی طراحی می کنید. شاید پوینت،بج و لیدربورد(که من به آنها می گویم لپه!) برای شما مناسب باشد اما در اکثر طراحی ها این ها ساده ترین و پیش پا افتاده ترین مسائلی هستند که می توان از گیمیفیکیشن بهره برد.البته یک نکته غیر قابل انکار وجود دارد با توجه به اینکه ما معمولا نمونه های گیمیفیکیشن کمی داریم(به عقیده من ما هیچ گیمیفیکیشن درست و حسابی در ایران نداریم) استفاده از این عناصر یک جهش کوچک در انگیجمنت کاربران ایجاد می کند و سپس روز از نو روزی از نو!

۴-گیمیفیکیشن یعنی فیدبک

این باور بسیار اشتباه ریشه در این موضوع دارد که خیلی ها فکر می کردند که آن چیزی که واقعا بازی ها را جذاب می کند فیدبک های تصویری است خیلی ها به اشتباه فکر کردند که واقعا این فیدبک های تصویری است که باعث می شود بازیکنان به بازی کردن ادامه دهند اما این مکانیک ها در حقیقت قله کوه یخی است که کاربر می بیند اما در اعماق این کوه یخی داستان سرایی و محتوا و صد البته چویس است که یک بازی را جذاب می کند(عقیده شخصی من این است که مهم ترین چیزی که یک بازی را جذاب می کند چویس است)

۵-انگیزه های بیرونی باعث دوام انگیزه می شوند

این مورد یکی از مهم ترین اشتباهاتی است که خیلی ها دارند تقریبا گیمیفیکیشن در ایران به این قضیه عادت کرده که خیلی ها فکر می کنند که جوایز انگیزه افراد را حفظ می کند خیلی های دیگر نیز فکر می کنند که ما تنها به انگیزه درونی نیاز داریم اما به نظر من ما ترکیبی از این دو مورد را نیاز داریم چیزی که در ایران به نظرم می رسد این است که شما باید با انگیزه بیرونی صرفا کاری کنید که کاربر وارد تجربه طراحی شده توسط شما شود سپس در بازی از انگیزه های درونی استفاده کنید.البته حالت بهینه برای من این است که برای وارد کردن افراد هم یک انگیزه درونی و هم یک انگیزه بیرونی به وی بدهید .

2

دیدگاه ها

  • الهام مرداد 20, 1397 :: 11:55 ب.ظ
    0 0

    بسیاااااااار عالی بود ممنون

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *