ثبت نام

امکان عضویت غیر فعال است

اجتماعی کردن بازی ها و گیمیفیکیشن آموزش

social-gaming

برای اجتماعی کردن بازی ها یکی از راه های خوب تحلیل بازی های رومیزی است اغلب بازی های رومیزی در واقع بازی های اجتماعی محسوب می شوند. اگر این بازی ها را در نظر بگیرید، به این صورت است که عده ای افراد دور یک میز جمع می شوند و روی یک صفحه یا همان بورد بازی می کنند. اگر بازی دارای طراحی مشارکتی باشد، افراد تیم نیاز دارند(یا همه با هم می برند یا همه با هم می بازند) به یکدیگر کمک کنند و اگر بازی دارای عناصر رقابتی باشد، شما باید برای بردن خودتان و باخت سایر اعضای تیم تلاش کنید. در طی بازی اعضا باهم مکالمه دارند و حتی شاید نیاز باشد با خواهر یا برادر خود وارد مذاکره و مجادله شوند. بنابراین، این ویژگی ها به عناصر به کار رفته در بازی ربط پیدا می کند و در نهایت باعث ارتباط اعضا با یکدیگر می شود.

اما، در بازی های دیجیتال، داشتن مکالمه با سایر بازیکنان همیشه جزئی از بازی نیست. بازی های چندنفره آنلاین جنبه های تیمی دارند و در هسته خود،افراد با یکدیگر مبارزه می کنند و نیازمند برقراری ارتباط با هم هستند. لیگ های ورزشی آنلاین می تواند برخی از این بازی های تیمی را نشان دهند. بازی های دیجیتال زیادی وجود دارند که شخص اول در برابر بازیکن دیگری یا در مقابل کامپیوتر بازی می کند. در حالی که بسیاری از بازی های معمول مانند Candy Crush, Angry Birds, Sudoku, Crosswords و غیره به نوعی است که شما در آن ها صرفا بازی می کنید تا یک مرحله یا یک چالش را کامل کنید.

برای اجتماعی کردن بازی ها در پروژه های گیمیفیکیشنی، از افراد در خواست می شود تا چیزی را طراحی کنند که اجتماعی باشد. مثلا در یک پروژه گیمیفیکیشنی مرتبط با آموزش، گروهی از یادگیرندگان را تصور کنید که در یک دوره آموزشی با یکدیگر همکاری دارند و هرکسی در پلتفورم مورد نظر باید یک جایگاه داشته باشد تا بتواند در مورد موضوع با هم سن و سالان خود بحث کند، سوال بپرسد، وظایف تیمی کنار همدیگر انجام دهد و یا حتی نظرسنجی در مورد آموزش ارائه دهد. چالش این است که هرکسی این کار را در زمانی که خودش می تواند شروع کند.

پس بنابراین جنبه های اجتماعی چگونه کار می کنند؟ اول از همه، شروع کردن با یکدیگر در یک تاریخ باعث می شود شانس داشتن احساس یک جامعه زنده و پویا در گروه های آنلاین چند برابر شود. قدم اول در پلت فرم یادگیری باید شامل یک فعالیت مشترک اجتماعی یا سوال پرسیدن یا حتی چالش های ۵ یا ۳۰ روزه باشد. دسترسی به مربی و متخصص به طور معمول مربوط به حفظ انگیجمنتی است.

عناصر اجتماعی بازی ها شامل فعالیت های گروهی، کوئست های تیمی، اشتراک گذاری، پرسش و پاسخ، فیدبک، رای دادن و دعوت از دوستان می باشد.

کلید اصلی این است که افراد یک هدف مشترک و یک دلیل برای باهم بودن داشته باشند. انجام کاری با هم دیگر نیازمند معنا و هدف است. به عنوان مثال، در مرحله آنبردینگ، یک گروه از افراد موظفند از طریق ابزارهایی که در دسترس دارند در طول بازی نقشه مسیر را بر اساس سرنخ ها پیدا کنند. به آنها یک هدف مشخص دهید که به طور ذاتی نیازمند کار کردن با یکدیگر باشند.

ترکیب تکنولوژی و زندگی واقعی نیز در بسیاری از مواقع خیلی مفید است. به عنوان مثال در یک تاریخ مشخص، در یک جلسه گروهی افراد می توانند سوال های مختلفی از یکدیگر بپرسند. به عنوان یک مثال، در یک تماس آنلاین روزانه،  افراد می توانند  یکدیگر را ببینند، افراد فان و سرگرمی بیشتری علاوه بر محتوای بیان شده می توانند داشته باشند. می توانیم از گردآوری افراد کنار یکدیگر ویژگی ها و فواید بسیاری حتی در سودآوری بازی و برنامه داشته باشیم.

وقتی می خواهید که اجتماعی بودن بازی ها را به کار بگیرید و ویژگی اجتماعی را به تنظیمات دیحیتال خود اضافه کنید چیزی بیشتر از مکانیک های بازی نیاز دارید. شما نیاز دارید که افراد همسو با هم باشند مثلا با هم در یک زمان شروع کنند یک هدف داشته باشند.شما حتما قبل از اجرای طرح خود چند بار نیاز به بازبینی آن دارید.

4

دیدگاه ها

  • الهام خرداد 3, 1397 :: 5:26 ق.ظ
    0 0

    بی نهایت سپاسگزارم از مطالب به روز و عالی شما

  • الهام خرداد 3, 1397 :: 5:28 ق.ظ
    0 0

    یه سوال داشتم از حضورتون
    آیا عناصر اجتماعی بازی ها فقط و فقط همین ۶ موردی که فرمودید هستند؟

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *